Into the Breach'e benzer, ilginizi çekecek hızlı tempolu bir oyun.
Video oyunları dünyasında, rakiplerinizi kopyalamak başarılı bir strateji değildir. Neden taklitçi bir oyun oynuyorsunuz? cehennem Oynayabiliyorken cehennem kendisi mi? Oyun dünyasının acımasız savaş alanında hayatta kalabilmek için geliştiricilerin, halihazırda var olan şeyleri kullanarak yeni bir şey yaratma konusunda stratejik davranmaları gerekiyor. Bu ay ne demek istediğime dair iyi bir örnek görmek istiyorsanız, oyunu deneyin Cesaret ve Cesaret 1949.
İlk bakışta, Milky Tea Studios'un yeni taktik oyunu, oyuna oldukça benziyor İhlale Girme. Oyunculara dev robotlardan oluşan bir ekip verip, onları diorama benzeri ızgaralara fırlatarak gelen düşmanları püskürtmeyi amaçlayan bir roguelite oyunudur. Bu, ek bağlam olmadan biraz uygunsuz görünebilir, ancak Cesaret ve Cesaret Yerleşik bir formülü diğerlerinden ayıran benzersiz bir yorum getiriyor. Oyun, ilham aldığı oyun kadar sıkı bir tasarıma veya yenilikçiliğe sahip olmasa da Milky Tea'nin deney yapmaya olan istekliliği, onun kalabalık bir türdeki yerini korumasını sağlıyor.
Oyun gerçekleşir Cesaret ve Cesaret 1949 İkinci Dünya Savaşı'nın alternatif tarih versiyonunda Mihver Devletleri sadece kazanmakla kalmamış, aynı zamanda rakiplerini çalışma kamplarına zorlayan dev robotlardan oluşan bir ordu yaratmıştır. Müttefikler, kendi dev robotlarını üreterek ve düşmanlarının kalelerine EMP patlaması gönderme görevine çıkarak buna yanıt verirler. İsminin ötesinde II. Dünya Savaşı'yla pek ilgilenmeyen gülünç bir önerme, ancak burada odak noktası hikaye değil.
Bunun yerine Milky Tea'nin odağı formülün yeni bir versiyonunu yaratmak. İhlale Girme. Bu oyunda oyuncular, geleneksel sıra tabanlı savaşlarda dev robotlarını bir ızgara üzerinde dikkatlice hareket ettiriyorlardı ve her savaş bir satranç oyunu gibi hissettiriyordu. Grit and Valor'daki en büyük değişiklik, savaşların gerçek zamanlı gerçekleşmesi. Düşman robot dalgaları ekranın kenarlarına düşerken, birliğimi küçük bir kare tahtanın etrafına yerleştirmem gerekiyor. Nişan aldığım yere doğru hareket ettiğinde, düşmanlar menzile girdiğinde otomatik olarak ateş ediyor. Bu, EMP patlamasını taşıyan nakliye aracını turun sonuna ulaştırabilmek için onu korumam gereken etkileşimli bir kule savunma oyununa daha çok benziyor. Roguelite.
Format değişikliğini anlamam birkaç denememi aldı. Cesaret ve Cesaret Hızlı düşünmem ve değişen savaş alanına hızlı cevap vermem gereken hızlı tempolu bir oyun. Dev robotumu hasardan korumak için güvenli bir yere taşımam, özel yeteneklerini etkinleştirmeyi hatırlamam, nakliye aracımı tehlikeden uzaklaştırmam, her turda düşen özel koşu robotu yükseltmelerini almam ve tur bitmeden füze silolarını düşürmek gibi ek görevleri yönetmem çok önemli. Bazen işler çok yoğunlaşabiliyor, özellikle de roketler yağmur gibi yağarken dev robotumu karelerin içine ve dışına taşımam gerektiğinde. Tüm bunların ortasında Fire Emblem tarzı robot türünün avantajlarını ayakta tutmaya çalışmak biraz fazla ileri gitmek gibi görünüyor. Bir süre sonra, işler çok yoğunlaşmadan önce tam olarak nerede herkese ihtiyacım olduğunu belirleyebilmem için duraklatma tuşu en iyi arkadaşım oldu.
Bunu anladığımda cesaret ve yiğitlik kavramları önümde açıldı. Sağlam bir yöntem buldum ve grubumu verimli kullanmayı öğreniyorum. Mech'lerim ön cepheyi korurken, kargo minibüsümü yükseltmeleri toplamak için nasıl kullanacağımı buldum; bu iyi bir kaçınma manevrası. Uzun menzilli keskin nişancı botumu, düşman botlarını uzaktan vurabilecek ve ön cephede işler kontrol altındayken isteğe bağlı hedeflere ateş edebilecek şekilde konumlandırmada daha iyi hale geldim. Her turda aldığım rastgele yükseltmeleri kullanarak mech yapıları oluşturma konusunda daha fazla bilgi sahibi oldum, bu sayede yakın dövüş robotlarımın savunmasını güçlendirirken arka birimlerimin gücünü de artırıyorum. Roguelite'taki arena savaşlarının tekrarlayıcı yapısını kırmaya yardımcı olan stratejik bilgime her seferinde bir Artı ekliyorum.
Tüm bunlar, Milky Tea'nin oyuncuların başarısızlığa uğramasını ve gelişmesini öngörmesiyle tasarlanmış. Ana turun altında, oyuncuların yeni araçların kilidini açmak, onları yeteneklerle donatmak, pilotlarının istatistiklerini artırmak ve turları değiştirmek için yükseltmeleri araştırmak için çeşitli para birimlerini harcayabilecekleri bir meta ilerleme sistemi bulunuyor. Bu, yenilgide bile kaynak kazandığım için her turun faydalı görünmesini sağlasa da, ilk başta şansın bana karşı olduğunu hissettiriyor. Takımımda iki yerine üç meka bulundurma yeteneğini açana kadar kazanma konusunda gerçek bir umudum yok. Warriors: Abyss gibi belirli sayıda yükseltme almadan geçilemeyen bir roguelite kadar kısıtlayıcı değil, ancak erken bir turda bile kazanmaya çalışmanın bir anlamı olmadığını hissetmek istemiyorum.
Bazı zorluklara rağmen, Grit and Valor 1949'un Into the Breach'in notlarını kopyalayıp öyle bırakmamasına sevindim. Tasarımında büyük esnekliğe sahip, taktiksel bir oyundur ve yeni bir yaklaşım benimsemeye çalışır. Türünde bir klasik olması pek mümkün olmasa da Milky Tea burada oyunda kendine yer edinmeyi başarmış. Stüdyonun bir sonraki mücadelesini nasıl yöneteceğini görmek için sabırsızlanıyorum.
OyunCesaret ve Cesaret 1949Artık PC'de de mevcut.
Yoruma kapalı.