Odak uzaklığı: Görsel algınızı nasıl değiştirir?

Odak uzaklığı seçiminiz, gördüğünüz şeyi doğrudan etkiler . Katılıyor musunuz? Peki ya size odak uzaklığı seçiminizin, şeyleri nasıl gördüğünüzü de etkilediğini söylesem? Bu, bakış açınızı tamamen değiştirir, değil mi? Odak uzaklığının vizörde görünen sahne üzerindeki etkisine odaklanmak yerine, odak uzaklığının fotoğraf çekmeden önce bile çevrenizdeki dünyaya bakış açınızı nasıl şekillendirebileceğini inceleyeceğiz.

Farklı odak uzaklıkları farklı görüş alanları oluşturur. Basitçe söylemek gerekirse, her odak uzaklığı aynı sahneyi farklı şekilde "görür". Bunu açıklamak için bir örnek verelim:

Bu 20 mm'lik objektif, San Francisco'nun çok geniş bir perspektifini sunuyor. Fotoğrafçıların benzer sahneler için bu odak uzaklığını tercih etmelerinin birkaç nedeni var : şehrin enginliğini ve genişliğini vurguluyor; sahneyi sade ve minimalist bir tarzda sunabiliyor; ve binaların güzelliğini artıran dramatik bir gökyüzünün dahil edilmesine olanak tanıyor.

Bazıları ise 135 mm lensimle çektiğim daha yakın plan görüntüyü tercih edebilir . Yine de, bu tür bir sahne için bu odak uzaklığını tercih etmenin birkaç nedeni var: şehrin bazı bölümleri ve hatta belirli binalar kolayca izole edilebilir; sahneden çok uzakta hissetmezsiniz; ve isterseniz gökyüzünün büyük bir kısmını dışarıda bırakarak kadrajı neredeyse tamamen binalarla doldurabilirsiniz.

Elbette, fotoğrafçılığın en güzel yanı doğru ya da yanlış cevabın olmamasıdır. İki odak uzaklığından hiçbirini tercih etmeyebilirsiniz veya ikisini de sevebilirsiniz. Yukarıda belirtilenlerden tamamen farklı bir nedeniniz olabilir. Ve bu tamamen normal!

Ama… konuya geri dönelim, olur mu? Daha uzun odak uzaklığına sahip bir lens (örneğin 105 mm, 135 mm, 200 mm vb.) kullanarak bir şehirde veya manzarada dolaşsaydım, daha kısa odak uzaklığına sahip bir lensle (örneğin 14 mm, 18 mm, 24 mm vb.) arayacağım şeylerden çok farklı şeyler arardım. Örneğin, daha uzun odak uzaklığıyla, kendi başlarına öne çıkan ilginç detaylar arıyor olabilirim. Artık tüm binalara veya manzaralara bakmıyor olurdum. Neon tabelalar, kapı kolları, oymalar, ağaç gövdeleri ve küçük çiçek buketleri arıyor olurdum.

Daha geniş bir odak uzaklığı kullandığımda, daha geniş sahneler ve "büyük resim" arıyorum. Küçük detaylar artık ilgimi çekmiyor, çünkü bunların nihai görüntüde kaybolacağının farkındayım. Odak uzaklığındaki bu değişiklik, binalara, gökyüzüne ve tüm unsurların çerçeve içinde nasıl bütünleştiğine odaklanmamı sağlıyor. Geniş manzaraları fotoğraflamakla ilgileniyorum . Küçük çiçek kümeleri ilgimi çekmiyor; dikkatimi çeken şey tüm çiçek tarlası.

İşte heyecan verici bir meydan okuma: Bir dahaki sefere eğlence için fotoğraf çekerken, kendinizi tek bir odak uzaklığıyla sınırlayın. İdeal olarak, dünyayı tamamen farklı bir perspektiften görmenizi sağlamak için uç noktalardan birini temsil eden bir odak uzaklığı (telefoto veya geniş açı) seçin. Zoom lens kullanıyorsanız, çekim boyunca o odak uzaklığında kalmaya özen gösterin.

Bir diğer heyecan verici seçenek ise makro lens veya uzatma tüpü kullanarak nesnelerinize son derece yaklaşmaktır. Birdenbire, basit bir bahçe, çarpıcı ters lens makro fırsatlarının tükenmez bir kaynağı haline gelir. Şehir canlanır ve karmaşık detaylarını ortaya çıkarır. Daha uzun odak uzaklığı kullanırken büyük resmi kaçırdığınızı hiç hissettiniz mi? Makro lensle, birdenbire tüm detaylarıyla yakalamak için mükemmel tek bir çiçeği ararken bulacaksınız kendinizi.

Eğer 35 mm veya 50 mm gibi normal bir odak uzaklığı kullanmaya alışkınsanız, bu çok yapıcı (ve zorlayıcı) bir egzersiz olabilir. Zihninizi 50 mm'lik bir konumdan çıkarmak son derece zor olabilir!

Bu, zaman zaman yaptığım bir egzersiz ve daha önce hiç fark etmediğim şeyleri yüzlerce kez nasıl fark etmeye başladığıma her zaman hayret ediyorum. Sadece olayları farklı görmeye başlamakla kalmayacak, hatta farklı düşünmeye bile başlayabilirsiniz!

Birkaç ay önce Naseem San Francisco'yu ziyaret etmişti ve yanında bir Tamron 15-30mm lens getirmişti, bu yüzden elbette denemek zorunda kaldım. Çekim boyunca 15mm'de tuttum ve beynimin görüş açısının ne kadar geniş olduğuna alışması biraz zaman aldı. Caddeyi geçmek için bir köşede beklerken, çok şık giyimli bir adam bana yaklaştı, durdu ve telefonuna bakmaya başladı. Anında beynim 15mm moduna geçti ve adamı, şehri ve hatta San Francisco'nun ana caddelerinin çoğunun üzerinde sallanan elektrik hatlarını bile fotoğraflayabileceğimi fark ettim! Sadece bir iki adım uzakta olmasına rağmen, daha dar bir odak uzaklığıyla mümkün olmayacak bu görüntüyü hızla yakalamayı başardım. İçeriği veya kompozisyonu için değil, daha çok sahnenin potansiyelini elimdeki ekipmanla birleştirebildiğim ve başlangıçta hayal ettiğim görüntüyü kameramda oluşturabildiğim için gurur duyduğum bir fotoğraf.

Eğer bu zorluğa göğüs germeye ve sadece tek bir objektifle dışarı çıkmaya karar verirseniz (özellikle de her zaman yanınızda çeşitli odak uzaklıklarına sahip objektifler taşımaya alışkınsanız) son bir tavsiye daha: Uygun bir odak uzaklığı olmadığı için kaçıracağınız kareler konusunda endişelenmeyin. Bu, deneyimin doğal bir parçasıdır. Bunun yerine, dünyayı yeni bir perspektiften görmenin tadını çıkarın, çünkü odak uzaklığı doğrudan ne gördüğünüzü ve nasıl gördüğünüzü etkiler. Muhtemelen alışkın olduğunuzdan tamamen farklı ve benzersiz görüntüler elde edeceksiniz. Size eğlenceli ve ödüllendirici bir fotoğrafçılık deneyimi dileriz!